Op een CCBB-vergadering kwamen de gevoelens ter sprake die vaak bij een fusieproces worden waargenomen. Het gevoel van overheersing door de grote gemeente bij de kleine gemeente. Als je dan met weinig bent, bekruipt je het gevoel een Calimero te zijn. Reden om dat maar eens uit te diepen.
Een kleine en een grote gemeente die samen gaan optrekken, het roept allerlei gevoelens wakker. Met name bij die kleine gemeente, want daar zit de aanleiding. Met frustraties, omdat doorgaan op de dezelfde manier blijkbaar niet meer kan. Van teleurstelling en tekortschieten, tot afscheid nemen wat gekoesterd werd. De zorg om het behouden wat gekoesterd wordt en de moeite om te delen wat bijeengebracht werd. Zich realiseren dat het niet meer gaat, geeft een gevoel dat alles en iedereen groter en meer betekent dan jij. Zo klein als Calimero die medelijden met zichzelf kreeg, dacht aan arme ik om vervolgens zijn beklag te doen met: zij zijn groot en ik ben klein.
Er zijn eigenlijk veel Calimero’s in de wereld, niet alleen in de Kerk. Op veel plekken kun je die klacht horen of dezelfde patronen ontdekken.
Het heeft immers ook te maken met macht en onmacht, om maar te zwijgen van rijk en arm. Het staat ook in de Bijbel: wie heeft krijgt meer en wie weinig heeft verliest ook wat hij heeft. Is het dát waar Calimero bang voor is? Zal er iets van mij overblijven?
Als je respect weet af te dwingen,
mag je op wederzijds respect rekenen.
Toch heeft Calimero daar een grote stem in. Laat je het in lijdzaamheid over je heen komen of ben je in staat een aantrekkelijke partner te zijn voor de andere partij? Weet je je eigenheid te positioneren of blijft er weinig uitdaging over? Hoe stond David tegenover Goliath? Niet met lege handen, niet lijdzaam, maar met overtuigingskracht, letterlijk en figuurlijk. Als je respect weet af te dwingen, mag je op wederzijds respect rekenen. En daar ligt de verantwoordelijkheid van de grootste.
Dan vallen hebberigheid en een misplaatst machtsgevoel meestal snel op, het beeld van de tegenspeler van Calimero is geboren. Maar met name voor de grootste is respect een reusachtige grote voorwaarde. Samen met voldoende gunfactor is het de basis om samen op te trekken en de gezamenlijke doelen na te streven.
Terugkijken naar wat was, brengt het doel niet dichterbij. Dat weet iedereen die zaait. Koesteren wat bereikt is, is alleen gezond als het de betekenis van de gestelde doelen krijgt. Een gemeente funderen op vaste grond, op de toekomst voorbereid zijn, kan daarvoor dienen.
Voor ‘Calimero’ is de drijfveer en de motivatie daarom: met het oog op de toekomst.
Het CCBB Groningen-Drenthe
ccbb-groningen-drenthe@protestantsekerk.nl