“Tien jaar geleden zaten we samen ook aan tafel, toen in de kamer, nu in de tuin,” zeg ik tegen dominee Pieter Versloot, die ik daarmee herinner aan het interviewgesprek dat ik met hem had bij zijn komst naar Groningen. “We zijn een beetje opgeschoven,” is zijn reactie. Als ik hem vraag of hijzelf ook opgeschoven is, zegt hij dat dat in zijn theologie niet het geval is. Maar hij hoort zichzelf wel vaker zeggen dat hij er steeds minder van begrijpt maar er steeds meer van gelooft.
Pieter Bootsma
“In de kerk is veel paradoxaal. Kerk-zijn is een van de mooiste dingen die je kunt meemaken en daarom ook een van de moeilijkste. Het evangelie ervaar ik echt als anders dan onze eigen openbare cultuur. Het schuurt, maar het bouwt ook op. Op de preekstoel heb ik vaak gezegd: de kerk is de werkplaats van de Geest van Christus. Waar gewerkt wordt, vallen spaanders. Maar dat is niet het enige. De gemeente vormt zich ook naar het Koninkrijk der hemelen met alle kleingeestigheid die je er ook kunt ervaren.”
“Lees de bergrede waarin Jezus alles op zijn kop zet. Hij schetst een Koninkrijk dat omgekeerd is aan hoe wij het zouden hebben gedaan. Het Koninkrijk sluit aan bij een diepe behoefte die bij de meesten van ons leeft. De behoefte aan gerechtigheid, zowel om te ontvangen als om die te doen.”
Hij verwijst naar de verbeelding van de werken van barmhartigheid in de kooromgang van de Martinikerk. “Ik heb Egbert Modderman ze zien schilderen. Hij schilderde mensen in hun ellende van niet uitgekomen verwachtingen en voordat het wonder plaatsvond. Ik heb, als ik in de Martini preekte, vaak op een van de schilderijen in de kooromgang gewezen. Het is fantastisch dat het bestuur van de Stichting Martinikerk Modderman de opdracht tot het schilderen van deze voorstellingen gaf.”
De betrekking
Versloot had als wijkpredikant van de Martinikerkgemeente een betrekkingsomvang van 0.6 fte en was daarnaast voor 0,2 fte in dienst van de IZB (Bond voor Inwendige Zending). Zijn taak bestond uit het begeleiden van jonge pionierspredikanten in onder andere Sebaldeburen en Siddeburen.
Spoor van Licht
In Stad stond hij aan de wieg van ‘Spoor van Licht’, dat hij samen met zijn collega ds. Alberte van Ess opzette. Beiden lazen ze in Woord en Dienst een artikel van ds. Netty Dorland over het project ‘Night of Light’ in de Domkerk in Utrecht. Versloot: “Dat leek ons wel wat voor onze Groningse Dom. We hebben toen met ds. Dorland contact opgenomen en dat heeft geleid tot een project met een soortgelijke opzet, maar wel met een andere naam: Spoor van Licht, een naam door mijn vrouw Babette bedacht. Maandelijks op een koopavond op donderdag, als er veel mensen in de binnenstad zijn, delen enkele vrijwilligers kaarsen uit op straat die de ontvangers in de Martinikerk kunnen aansteken. Terwijl ze luisteren naar prachtige muziek, of een gesprek hebben met een pastor, die altijd aanwezig is.”
Een biechtspreekuur
“Van de kerkenraad kreeg ik de ruimte te pionieren met de biecht. Er kwam een biechtspreekuur op de woensdagmiddagen in de Martinikerk. De kerkenraad fronste wel even de wenkbrauwen toen ze van het plan hoorden. Was dat niet rooms en zouden er wel mensen op af komen? Er bleek behoefte aan te bestaan.
“Volgens Charles Taylor (in zijn Een seculiere tijd) hebben wij in onze tijd behoefte aan ‘fulness’-ervaringen: je wilt gevuld worden door iets dat groter is dan jezelf. Tijdens zo’n biechtspreekuur voelde ik me soms zo’n man met een hesje aan bij het afvalverwerkingsstation van de gemeente. De bezoekers kunnen zich uitspreken en kunnen alles aan me kwijt, want ik heb ambtsgeheim. Ik orden voor hen het vuil en zorg ervoor dat het weggevoerd wordt. Soms gebruikte ik een van de orden van dienst voor Verzoening en Boetedoening uit het Dienstboek.”
Het Pand
“Mijn taak bij Het Pand was zeer bescheiden. Ik was met name daarbij betrokken als coach van Jan Waanders. We hadden een goede werkrelatie. Het is nu een volwaardige christelijke gemeenschap aan het worden met medeverantwoordelijkheid uit de wijk. Het Pand zit in een uitdagende fase. Kan het ooit in zelfstandigheid bestaan onder volledig eigen verantwoordelijkheid? Wat is de verhouding van Martini en Het Pand? In de Martini blijven de klassieke erediensten. Het Pand kent veel vrijere vormen van samenkomst.”
Afscheid
Op mijn vraag aan Pieter Versloot wat er met hem na het afscheid gaat gebeuren, zegt hij eerst niet veel. “Mijn ziekte kost ook de nodige tijd,” zegt hij. “En verder probeer ik de Stem te volgen die al jaren mensen roept en die tegen Petrus zegt: ‘Volg Mij’.”
Dit artikel verscheen eerder in Kerk in Stad 15 – 2026, www.kerkinstad.nl