Het eerste weekend van het nieuwe jaar brachten zeven studenten en young professionals en twee studentenpastores uit Groningen en Utrecht met elkaar door op Schiermonnikoog. De jaarlijkse retraite ‘Starten op Schier’ bood de deelnemers ruimte voor bezinning en rust in hun vaak drukke studentenlevens. Verschillende studies, verschillende hobby’s, verschillende woonplaatsen, maar een gezamenlijke behoefte: bewust terugblikken op het afgelopen jaar en vooruitkijken naar het nieuwe jaar. Als stagiair van Jasja Nottelman bij het Gronings Studentenplatform (Gsp) sloot ik aan bij de retraite.
Rieke Oosterhuis
We ontmoetten elkaar op de boot vanuit Lauwersoog: best even zoeken, want hoe vind je mensen die je nog niet kent als je vergeten bent een plek af te spreken? Als je maar zoekend genoeg rondloopt, herken je de andere zoekenden op den duur. En dan heb je elkaar gevonden. Er zou dit weekend nog wel meer gezocht gaan worden. Gezocht naar de lessen die we leerden van 2025, gezocht naar manieren om om te gaan met wat moeilijk was het afgelopen jaar, gezocht naar een thema of inspirerend woord voor het nieuwe jaar. Elke ochtend en avond hielden we met elkaar een gebed in de nabijgelegen Egbertkapel (het noordelijkste kerkje van Nederland).
God ervaren
Deze gebeden, de Taizé-muziek, de vele wandelingen, een gesprek met broeder Paulus en een vuurritueel op het strand maakten dat we niet alleen zochten, maar ook konden vinden. We vonden de rust van het eiland, we vonden verbinding met zoekende leeftijdsgenoten en we vonden schoonheid in de kapel… En in dit alles vonden we inspiratie. Zo vond ik inspiratie in het gesprek met broeder Paulus om God te kunnen ervaren, zonder dat je daarvoor eerst hele boekenkasten doorgespit hoeft te hebben. Wat een verademing.
Rust en plezier
Schiermonnikoog is natuurlijk altijd al prachtig, maar werkelijk betoverend werd het toen het eiland op zondagochtend gehuld werd in een pak sneeuw. Toen ik maandagochtend in alle vroegte naar de bushalte liep, waren, aan de sporen in de verse sneeuw te zien, alleen konijnen, vossen en egels mij voor geweest. Alsof ze me stilletjes uitzwaaiden en fluisterden: ‘Wat is het hier fijn, hè!’ En ja, dat was het. Het was heerlijk om met elkaar een weekend tot rust te komen en bovendien veel plezier te maken. Ik kijk terug op een inspirerende retraite!
Dit artikel verscheen eerder in Kerk in Stad 2– 2026, www.kerkinstad.nl