In 2009 begon ze in Groningen als wijkpredikant in De Bron en eind 2025 stopte ze als stadspredikant met overkoepelende taken: ds. Alberte van Ess ging eind 2025 met emeritaat. Ruim 15 jaar werken in Stad; na een aantal gemeenten in het Westerkwartier gaf de stad allerlei mogelijkheden tot verdieping en verbreding. Een afscheid op verschillende manieren: met een symposium in de Martinikerk en een afscheidsvesper aan het einde van het jaar in De Fontein.
ds. Jasja Nottelman
De Bron
‘In De Bron was het mooi werken. Daar heb ik me samen met mijn partner Ton op mijn plek gevoeld. Eerst was het wennen aan de locatie, maar al gauw bleek hoeveel er mogelijk was. Ik kon er goed terecht met mijn passie voor meditatie en mystiek. Het mooie is ook dat De Bron veel kader heeft; de organisatie is goed, mensen kunnen veel. Qua spiritualiteit was er een fijne klik. Er was ruimte om van alles te ontwikkelen. Rond 2022 kwam het tot een afronding bij De Bron en kreeg ik andere taken binnen de Protestantse Gemeente Groningen.’
Uitvaartgroep
‘Al in de tijd van de Bron werd ik gevraagd om een groep op te leiden van gemeenteleden om namens de kerk uitvaarten te verzorgen. Uiteindelijk zijn het drie groepen geworden. Het begon met een samenwerking op Noord, maar hopelijk wordt het PGG-breed, met Zuid erbij. Een mooie ontwikkeling was dat sommigen ervoor kozen ook uitvaarten vanuit het straatpastoraat te verzorgen. Het werk als trainer en coach van de uitvaartgroep heb ik als waardevol en bijzonder ervaren.’
Pioniersplekken
‘Bij Spoor van Licht was ik al betrokken. Samen met Pieter Versloot heb ik Spoor van Licht ontwikkeld tot wat het nu is: een fijne groep vrijwilligers die elke maand een prachtige avond verzorgt in de Martinikerk. Waar mensen een kaarsje kunnen aansteken, naar muziek kunnen luisteren, tot rust komen in het mooie hoogkoor van de Martini.’
‘Daarnaast heb ik meegedacht met de pioniersplek en ontwikkeling van Buurtkerk De Fontein en van daaruit activiteiten verzorgd. Zoals de zomeravondconcerten in de tuin, daar heb ik goede herinneringen aan. Daarbij was ik als predikant verbonden aan de vierplek De Fontein. Het was fijn om zo ook zelf een aanhaakpunt te hebben, een liturgische plek om mee verbonden te zijn. De buurtkerk bood me een welkom thuis. Het was daarom goed met een oudejaarsvesper afscheid te nemen van deze vierplek.’
Meditatie en mystiek
‘De afgelopen jaren heb ik regelmatig een aanbod kunnen doen op het gebied van mystiek en meditatie. Het laatste leerhuis, in samenwerking met Jaap Koopmans, ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’, bracht boeiende avonden met veel deelnemers. Een mooie mix van meditatie, muziek, bezinning en gesprek. De bijeenkomsten werden door allerlei mensen uit de buurt en de verschillende wijken van de PGG bezocht.’
Ouderenpastoraat
‘Ik ben me steeds meer gaan verdiepen in het ouderenpastoraat. Hoe wordt het in de PGG georganiseerd en kunnen we er in de toekomst wellicht andere vormen voor vinden? Het was een van mijn wijkoverstijgende taken. We hebben er nu eenmaal mee te maken dat we massaal ouder worden, en voor de kerken geldt zelfs een driedubbele vergrijzing. Dat vraagt om een andere benadering. We moeten meer oog krijgen voor verscheidenheid: de een wordt anders oud dan de ander. Er zijn zoveel manieren waarop je iets kunt (blijven) betekenen voor een ander of voor een gemeenschap. Het zou goed zijn om dat te waarderen en op een goede manier in te zetten.’
‘Ook zullen we andere vormen van samenkomen moeten bedenken, bijvoorbeeld pastoraat op locaties waar meerdere ouderen wonen. Of inloopbijeenkomsten, zodat ouderen met een taxi gebracht en gehaald kunnen worden, want bij dit vervoer is het lastig om precies op tijd te komen. Dan is het wel fijn dat er iemand van pastoraat aanwezig is, voor de mogelijkheid tot gesprek en om ook te komen tot pastoraat op verzoek. Dat mensen niet wachten op bezoek van de kerk, maar dat ze zelf de telefoon pakken, zoals je ook afspraken maakt met huisarts of andere hulpverleners.’
Het symposium met Freek de Jonge
‘Het was fantastisch dat Freek de Jonge inging op mijn uitnodiging om naar Groningen te komen. Op 7 december zat de Martinikerk vol met allerlei mensen. Het was zoals ik het had bedoeld: een cadeautje van en voor de PGG. Een mooie afsluiting van de symposia die ik heb georganiseerd met thema’s die van belang zijn met het oog op ouder worden. Zo vertelde Hans de Waal op een symposium over zijn proefschrift waarin hij de driedubbele vergrijzing in de kerk toelicht. En later was er het symposium over vragen rondom euthanasie met onder andere een workshop van de huisarts die in het huis van de Fontein haar praktijk heeft.’
‘Deze uitsmijter met Freek de Jonge was wel echt heel mooi! Hij is zelf natuurlijk nog heel fit als begin-tachtiger en hij heeft prachtige teksten rond de kunst van het zijn. Het was duidelijk dat hij het oud zijn in dat opzicht niet echt thematiseert: ‘Er zijn twee soorten mensen, levenden en doden.’ Jezelf steeds weer opnieuw uitvinden blijft belangrijk. Het symposium heeft veel opgeroepen. Ik had gevraagd of mensen hun reactie wilden geven. Dat hebben ze uitgebreid gedaan. Wat me trof is dat mensen zeiden dat ze hadden kunnen lachen, maar vooral ook dat ze geraakt en ontroerd waren.’
Foto’s: Jasja Nottelman
Dit artikel verscheen eerder in Kerk in Stad 1 – 2026, www.kerkinstad.nl